ลำพูน Only

นอนบ้านชาวบ้านในลำพูน เตรียมใจกับห้องพัดลมและเสียงไก่ตอนตีห้า

ฟ้ายังไม่ทันสาง เสียงไก่ตัวแรกขันขึ้นจากใต้ถุนบ้านข้างๆ แล้วไก่บ้านอื่นก็ขานรับกันเป็นทอดๆ จนทั่วหมู่บ้าน กลิ่นควันฟืนลอยเข้ามาทางหน้าต่างไม้ที่ปิดไม่สนิท มีเสียงหม้อกระทบกันเบาๆ จากครัวของเพื่อนบ้าน ใครสักคนเริ่มนึ่งข้าวเหนียวแล้ว นี่คือนาฬิกาปลุกที่โฮมสเตย์ในหมู่บ้านลำพูนไม่ต้องตั้งให้

ตัวอย่างหนึ่งคืนในบ้านชาวบ้าน

ลองนึกภาพตามสถานการณ์สมมตินี้ คู่เพื่อนสองคนจองโฮมสเตย์ในหมู่บ้านทางใต้ของตัวเมือง ไปถึงตอนบ่ายแก่ เจ้าของบ้านวัยกลางคนออกมารับ พาขึ้นไปดูห้องบนเรือนไม้ ห้องสะอาด มีที่นอนปูพื้น มุ้ง และพัดลมตั้งพื้นหนึ่งตัว ห้องน้ำอยู่ชั้นล่าง ใช้ร่วมกับแขกอีกห้อง

มื้อเย็นเป็นกับข้าวบ้านๆ ผักลวกจิ้มน้ำพริก แกงผัก และข้าวเหนียว นั่งกินกันบนเสื่อพร้อมเจ้าของบ้าน คุยกันเรื่องสวนลำไยและหลานที่ไปทำงานในเมือง สองทุ่มกว่าหมู่บ้านก็เงียบสนิท มีแต่เสียงจิ้งหรีดกับเสียงจิ้งจกร้องเป็นระยะ คนหนึ่งในคู่นี้หลับสบาย อีกคนนอนไม่ค่อยหลับเพราะไม่ชินกับความร้อนช่วงหัวค่ำและเสียงสุนัขเห่าตอนดึก แล้วทั้งคู่ก็ตื่นพร้อมเสียงไก่ตอนตีห้า

ภาพนี้เป็นเพียงตัวอย่าง โฮมสเตย์แต่ละแห่งต่างกันไป แต่ก็พอให้เห็นว่าการนอนบ้านชาวบ้านคือการเข้าไปอยู่ในจังหวะชีวิตของคนอื่น ไม่ใช่โรงแรมที่ปรับทุกอย่างให้ตามใจแขก

ห้องพัก แมลง และเรื่องที่ควรพกไปเอง

ห้องพัดลมเป็นเรื่องปกติของโฮมสเตย์ในหมู่บ้าน ช่วงหน้าร้อนอาจร้อนอบอ้าวจนดึก ส่วนหน้าหนาวกลับเย็นกว่าที่คิด ควรถามเจ้าของบ้านก่อนจองว่าห้องเป็นแบบไหน มีผ้าห่มพอไหม

บ้านไม้ที่อยู่ใกล้สวนและทุ่งนาย่อมมีแมลงตามธรรมชาติ ทั้งยุง มด แมลงเม่าตอนฝนแรก และจิ้งจกบนผนัง ไม่ใช่เรื่องสกปรก แต่ควรเตรียมตัว

  • ยากันยุงแบบทาและแบบจุด
  • ไฟฉายเล็กๆ สำหรับลงไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน
  • ถุงปิดสนิทสำหรับเก็บขนม เพื่อไม่ให้มดขึ้น
  • รองเท้าแตะสำหรับเดินในบ้านและห้องน้ำ

ห้องที่ติดแอร์ก็ไม่ได้รอดจากแมลงเสมอไป มดหรือจิ้งจกอาจเข้าไปทำรังในเครื่องได้เหมือนกัน ใครมีปัญหาแบบนี้ที่บ้าน ลองดูวิธีกันสัตว์ตัวเล็กไม่ให้คลานเข้าไปอยู่ในเครื่องปรับอากาศ

ถ้ามีโรคประจำตัว หรือกังวลเรื่องเจ็บป่วยระหว่างพักในหมู่บ้านที่ห่างจากโรงพยาบาล ลองเตรียมตามคำแนะนำเรื่องยาและข้อมูลที่ควรพกไว้เผื่อป่วยกลางทริป

อยู่บ้านคนอื่นให้เจ้าของบ้านสบายใจ

อาหารในโฮมสเตย์มักเป็นสิ่งที่บ้านนั้นกินอยู่ทุกวัน รสชาติอาจเผ็ดหรือมีผักพื้นบ้านที่ไม่คุ้น ถ้าแพ้อาหารหรือไม่กินอะไร ควรบอกตั้งแต่ตอนจอง อย่ารอไปบอกตอนกับข้าวขึ้นโต๊ะแล้ว

เจ้าของโฮมสเตย์ส่วนใหญ่ยังมีงานประจำของตัวเอง ทั้งทำสวน ทอผ้า หรือดูแลคนในบ้าน จึงไม่ได้อยู่ดูแลแขกตลอดเวลา การนัดเวลากินข้าว เวลาเข้าออก และถามว่าประตูบ้านปิดกี่โมง เป็นเรื่องที่ควรคุยกันตั้งแต่แรก ส่วนมารยาทอื่นๆ ก็ไม่ยาก

  • ถอดรองเท้าก่อนขึ้นเรือน และพูดเสียงเบาหลังหัวค่ำ
  • ถามก่อนเข้าไปในครัวหรือส่วนอื่นของบ้าน
  • ถามเรื่องที่จอดรถตั้งแต่ตอนจอง เพราะถนนในหมู่บ้านมักแคบ จอดผิดที่อาจขวางทางรถเกษตร
  • ถ้าอยากเดินเที่ยวในหมู่บ้าน ถามเจ้าของบ้านว่ามีที่ไหนแนะนำ เช่น ถ้าพักแถวป่าซาง อาจได้แวะดูการทอผ้าฝ้ายของชาวยองที่บ้านหนองเงือก

โฮมสเตย์ไม่ใช่คำตอบของทุกคน

คนที่นอนหลับยากเมื่อมีเสียงรบกวน ต้องการห้องแอร์และห้องน้ำในตัว เดินทางกับเด็กเล็กมากหรือผู้สูงอายุที่ขึ้นลงบันไดลำบาก หรือมีงานต้องใช้อินเทอร์เน็ตเสถียรตลอดเวลา อาจไม่สบายนักกับโฮมสเตย์ในหมู่บ้าน คนกลุ่มนี้เลือกเกสต์เฮาส์หรือโรงแรมเล็กในตัวเมืองแล้วนั่งรถออกไปเที่ยวหมู่บ้านตอนกลางวันจะเหมาะกว่า ส่วนจะเลือกย่านไหน ดูได้จากการเลือกทำเลที่พักในลำพูนให้ตรงกับแผนเที่ยว